تبلیغات
صبح بیدار

وقتی‌ که شعر علف را نمیتوان شنید

آنجاست که شعر درخت .... جای خود را دارد

هستی‌ شاعر در سکوتش به قاب عکس زمان پناه میبرد

و عشق خدا را نقاش در رنگِ  و بوم خدا را فریاد می‌کند

و شاعر از ترس خزان به کتاب بسته پناه میبرد

راست میگویی بگذریم

سکوت شعر و رنگ بیرنگ  نقاش

هر دو زیباست

پس بیا هم بسرأیم و هم فریاد کشیم

 که رنگ نقاش تمام شده و تمام تابلو‌های سفید در چهار چوبش قاب شده

 و به دنبال چشم و دل .... بصیرت میگردد

۰۹ خرداد ۱۳۹۰

۳۰- ۰۵-۲۰۱۱

 



طبقه بندی: دفتر خاطرات خودم،
[ دوشنبه 9 خرداد 1390 ] [ ساعت 18 و 03 دقیقه و 32 ثانیه ] [ فرح فیلی ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

هرگونه کپی برداری با ذکر "نام نویسنده و نام وبلاگ" بلامانع است
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :